Sobre o de Escarnio e Maldizer…

Hai uns días tiveron lugar en Compostela varias manifestacións logo do desaloxo de Escarnio e Maldizer. Durante esas xornadas preguntámoslle á veciñanza algo sinxelo: que pasou aquí? Fixémolo porque estabamos inundados de dúbidas e porque intuíamos que os medios de comunicación máis influentes do Estado andaban a contar o sucedido daquela maneira. Xa saben, construían…

Taboleiro do libro galego (Maio 2017)

Aquí vos traemos a listaxe de libros máis vendidos de maio. Podedes consultar as entradas anteriores no Caderno da Crítica e na nosa propia páxina. Para a elaboración deste taboleiro participaron as seguintes librarías: Miranda, Paz, Andel do libro, Couceiro, Lila de Lilith, Chan da Pólvora e Trama. Narrativa Blues para Moraima, de Miguel Anxo…

Resaca das Letras Galegas: carta aberta ás galegas e galegos

Atrás queda o día das Letras Galegas. Durante esa xornada homenaxeamos a Carlos Casares e á lingua, que recibe unha importancia necesaria. Unha importancia que se lle nega o resto do ano. Estaredes de acordo comigo co carácter de excepcionalidade do dezasete de maio. Os medios de comunicación énchense de galego, compartides fotografías nas vosas…

Taboleiro do libro galego (abril 2017)

Continuamos co excelente traballo que se viña facendo no Caderno da Crítica. Querémos agradecerlle a axuda a Ramón Nicolás e ás librarías que colaboraron con nós para a elaboración desta listaxe: Pedreira, Cartabón, Paz, Biblos, Miranda, Andel do libro, Suévia e Chan da Pólvora. Narrativa Os nenos da variola, de María Solar. Galaxia. Aqueles días en…

A estética da traxedia

Ao falar de ecoloxía pódense establecer dúas posicións predominantes ante as que a poboación se sitúa. Unha é a do espectador pasivo, acomodado na súa butaca. A outra é a do activista, a do involucrado. No primeiro caso poderíase falar do que en psicoanálise se chama renegación, defensa consistente en que o suxeito rexeita coñecer…

Procesións

Fun tomar algo logo de ver á miña avoa. A noite non se escoitaba polas voces da xente e as procesións, que paseaban por esta mar de pedra que é Compostela dende antes de que Celso Emilio a describira. Confeso que nunca entendín o funcionamento destes teatros da fe, pero hoxe fixeime neles, fixeime ben.…

1994

Falo de ti, cativo de sorriso grande. Chegaches como o primeiro raio de luz que se cola ao amencer pola fiestra, alegrando a miña aletargada vida. Falo do teu sofá. Dese que foi testemuña do noso suor mesturado, da saliva e dos nosos corpos brincando ao compás, creando arte sen máis pretensión cá de gozar.…