Eses ollos

Que pensarán eses ollos

que co paso do tempo

viron marchar canto tiñan

canto querían,

todo aquilo polo que loitaron.

Que sentirán eses beizos

que co paso do tempo

viron escapar a quen daban

todo o que querían dicir

con aqueles ollos

que cheos de bágoas

non podían.

Porque todo o que o ten

o tivo e o perdeu

sabe o que doe, esa bágoa

por alguén que foi, é e será

iso, a primeira

e a derradeira bágoa.

Carlota Tomás.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s