Taboleiro do libro galego (abril 2017)

Continuamos co excelente traballo que se viña facendo no Caderno da Crítica. Querémos agradecerlle a axuda a Ramón Nicolás e ás librarías que colaboraron con nós para a elaboración desta listaxe: Pedreira, Cartabón, Paz, Biblos, Miranda, Andel do libro, Suévia e Chan da Pólvora. Narrativa Os nenos da variola, de María Solar. Galaxia. Aqueles días en…

Cidade da Cultura

  Cumio dun outeiro soterrado Por unha urbe que exclúe as árbores No lugar de onde o vento fuxe Asubiando desconcerto The Show must go on!   Almacén que xoga ás agachadas Camposanto literario Moedas de formigón País de ricos artistas sen diñeiro The Show must go on!   Libros amigos do po Porque a…

Oda ao carallo

  A excitación é evidente dende que te vexo, nos teus pantalóns remárcanse as túas ganas. Non quero palabras nin amor, o único que quero hoxe é acción. Escoitalo? Moi lonxe comeza a soar un saxo anunciando sexo, tremen as miñas pernas lúbricas, o sangue de ambos flutúa cara a mesma viaxe. Non te quero…

Os do milenio

Chegamos a unha vida da que pouco xa nos queda, fixéronnos culpables… por ser fillos dun século xenocida, máis evadimos a condena. Distorsión vital como resultado do terror da estrutura social. Choran estas mentes quebradas nesta realidade perdida, polo agobio encapsulado, polo inferno figurado. Os sentidos infectados, son tan só a antesala da obra máis…

O poeta en funcións Mariano Rajoy

“Somos sentimientos y tenemos seres humanos”. Con este lapsus o presidente do Estado inundaba os nosos beizos de sorrisos, porque somos como nenos e nenas. Fainos graza calquera cousa… Tempo pasou dende que ETA fora considerada unha gran nación e menos dende que en Benavente se inaugurara o trabalinguas político: “es el vecino el que…

Eses ollos

Que pensarán eses ollos que co paso do tempo viron marchar canto tiñan canto querían, todo aquilo polo que loitaron. Que sentirán eses beizos que co paso do tempo viron escapar a quen daban todo o que querían dicir con aqueles ollos que cheos de bágoas non podían. Porque todo o que o ten o…

In medio, virtus

Un, ao longo da súa vida, atópase con moitas clases de persoas. Unha delas son as que afirman que a poesía só é boa se está sometida á férrea disciplina do contador, da rima consoante, e a palabraría pedante. Outra clase é a que considera que poesía é todo aquilo que se entenda, todo o…